2 1 S T m i r a c l e

 

 

 

 

 

 

 

: oct ๑๓. ๒๐๐๙

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้วันอะไร? วันคืนสู่เหย้าเหรอ ? ไม่ใช่  วันอะไรวะ?

เออ ...  วันอะไรดีล่ะ ?

 

เรียกว่า วัน เ กื อ บ จ ะ ห า ย เ ห ง า แ ล้ ว ก็แล้วกัน.

 

 

 

น้อง’ติมนี่ถ่ายรูปดีจริงๆเลยล่ะ.วู๊ววว ว

 

 

 

 

ร้านอะไรสักอย่างในเครือโออิชินั่นแหละ

จำไม่ได้แระอ่ะ.ไม่ถูกปากอ่ะ เลยจำไม่ได้  : ฮ่า

 

คือก็อยากกินชาบูชิอยู่นะ แต่อยากกินแค่ถั่วแดงร้อนแค่นั้นแหละ

แต่แบบว่าก็จะไปหมูกระทะกันตอนเย็นต่อ

ก็กลัวจะบริหารกระเพาะกันไม่ไหว.

อันที่จริงคือกลัวไม่คุ้ม ๕๕๕

 

 

เกิดอารมณ์อยากจะกินเนื้อ.

ทั้งที่แบบว่าปกติไม่เค๊ย!ไม่เคยเกิดอยากจะกิน!

เปล่านับถือเจ้าแม่กวนอิมอะไรหรอก. แค่ที่บ้านไม่กินเลยไม่กิน

ก็เลยจัด ข้าวหน้าเนื้อ มากินกะ ชาเขียวรีฟิล.

 

 

จฑท.โซโล่แขนงเดียวกัน พรพ.จัดราเมงอะไรมาสักอย่าง

แอบกินของมัน ค.เห็นเหมือนกันคือ

รสชาติเหมือนก๋วยเตี๋ยวถั่วงอกน้ำใส

ส่วนข้าวหน้าเนื้อก็นะ ... อย่าไปพูดถึง

 

 

 

 

 

พรพ.โท ระ สับ ดัง เจ้าตัวรับ

คุยสักพักแล้วเธอก็บอกว่า

 

‘ ไอตาลโทรมา เดี๋ยวออกไปรับมันก่อน’

 

บษร.โซโล่ข้าวหน้าแซลมอนไปพักนึงแล้วทำท่านึก เหมือนมีอะไรอยากถาม

แต่สรุปแล้วก็ไม่ได้ถาม.

 

สิบกว่านาทีผ่านไป พรพ.กลับมาพร้อม อฉรพ.หรือไอตาลที่ชีเพิ่งไปรับมา

บรษ.เห็นหน้าอฉรพ.แล้วหยิบชาเขียวดูดไปอึกหนึ่ง

ก่อนจะหันมาสะกิดบอกเบาๆว่า

 

 

‘ พีบอกไปรับตาล เมื่อกี้แอบนึกอยู่ตั้งนาน’

 

‘ ว่าตาลไหน ’

 

 

 

ก็เพิ่งเรียนไปปีเดียวเองนะ

เมิงก็อย่าเพิ่งหลงเร็ว

 

 

 

 

 

เหมือนภาพฉาวดาราแบบในข่าวเลยใช่มั๊ย ตลกดีเนอะ : ๕๕๕

 

 

 

 

สังสรรค์กันพอเป็นกระสาย ก็ตกลงกันว่าจะไปร้องเกะต่อ

เอ่อ.ลืมบอกไปว่ามากันที่เมเจอร์รัชโยฯ

 

จองห้องใหญ่ ปรากฏว่าไม่รู้จะจองกันทำไม.

มันนั่งห่างกันเกินไป

 

สรุปมันก็มากระจุกกันตรงอิโซฟากลางอยู่ดี.

ห้อง ๑๕ คน. มากัน ๑๙ คน. มั้ง? แต่ผช.อยากออกไปโยนโบกัน.

 

 

จะว่าไปก็ยังไม่เคยโยนโบเลยแฮะ

แต่ยังไม่อยากเล่นอ่ะ ช่างมันเหอะ.

 

 

 

ไม่รู้จะร้องเพลงไร. เปิดไปเจอ เจนิเฟอร์คิ้ม

ก็ดูจะเกินกำลังความสามารถ.

สรุปก็เลยร้อง ‘ หากันจนเจอ’ กะ อฉรพ.

ได้ฟีลดีมะล่ะ ๕๕๕

 

เจอสกายคิกฯก็ยิ่งแอบเบื่อเพราะที่มธ.มาบ่อยมาก

ถึงขั้นต้องเปิดดูลิสต์เพลงในมือถือ เพราะไม่รู้จะร้องอะไรดี

 

เปิดไปก็เจอแต่อินดี้ ไม่ก็เกาหลี  เหย... แย่อ่ะ.

หาเกาหลีแระล่ะ แต่มันไม่มี เจออยู่เพลงเดียวคือ Nobody

 

ก็อยากจะร้อง ริชแมนตามกระแสบ้าง ทงบังบ้าง อะไรบ้าง

ก็นั่นแหละนะ.

 

 

 

 

รู้สึกเพื่อนเคยบอกว่า

 เกะที่ยูเนี่ยนมอล จะมีเกาหลีนะ จริงป่ะ?

อืมมมม ม...

งั้นคราวหน้าไปยูเนี่ยนกันเถอะ.

 

 

 

 

 

 

 

ห้องน้ำตามห้างนี่มันแสงสวยจริงๆเลย. ฮี่ๆๆๆ. ;p

 

 

 

เห็นกระจกกันไม่ได้

เหมือนเป็นโรคทางจิตอะไรสักอย่างนึงหงส์หยกซินโดรมรึเปล่า?

ถ้าสงสัยว่าทำไมผู้หญิงเข้าห้องน้ำนานนี่

ก็ไม่ใช่เหตุผลทาง Process อะไรหรอก.

 

มัวแต่ถ่ายรูปเล่นกันนี่แหละ. ๕๕๕

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หน้าบานกันเต็มเฟรมเลยแกรเอ๋ย

 

 

 

 

 

ติดแฟลชกล้อง ธด. ด้วยอ่ะ

หรือว่าเป็นแสงสะท้อนจากหน้าผาก จฑท.

 

ในห้องน้ำไม่พอ มันขอกระจกข้างนอกอีก

มันเป็นแบบเต็มตัวด้วยล่ะเหยยย ย. อิอิอิ

 

ไอรูปที่ถ่ายกับกระจกนี่ถ้าเอาจากกล้องทุกคนมารวมกัน

มันน่าจะเอามาทำเป็นโฟโต้บุ๊ค ได้เล่มนึงเลยนะ.

 

 

 

 

ดูหนังเสร็จก็มาเดินตลาดนัดเมเจอร์

ทศว.บษร.อฉรพ. ขอกลับกันก่อน เพราะต้องกลับหอ

ไม่เป็นไร ไว้เจอกันใหม่นะแกร จุ๊บๆ.

 

บ่นให้รูมเมทใครก็ไม่รู้ อิอิ ฟังหลายทีแล้ว

ว่าอยากได้สายคล้องมือถือแบบหนัง

ความจริงคืออยากได้ที่เป็นสายหนังแล้วมีที่ไว้ห้อยกุญแจ

 

มาเดินที่นี่ก็เจอ หลังจากที่พยายามเดินมาหลายที่

ก็เจอแต่แบบเป็นผ้าๆเย็บ Handmade อ่า.แบบนั้นมันเย็บเองก็ได้

 

อันเป็นหนังกลับแหละ สวยดี ไม่ใช่แบบที่จินตนาการไว้หรอกนะ

แต่ก็ ออเคร. อยู่ล่ะ.

 

 

 

กรี๊ดด. ไม่ได้กินนานแระ. แต่วันนั้นไม่มีเบคอนอ่ะ เหยย ย เสียใจ

 

 

 

หมูกระทะค่ะ หมูกระทะ ณ จุดนี้ก็เก็บชาบูชิไปก่อน.

บางเขนค่ะ บางเขน ณ จุดนี้ก็พักเรื่องถั่งแดงร้อนไว้.

 

คิดถึงบรรยากาศเก่าๆขึ้นมาทันที. ๕๕๕

ตอนม.ปลายนี่เอะอะก็หมูกระทะกันไว้ก่อน

 

อร่อยก็อร่อยดี. แต่จริงแล้วมันอร่อยที่บรรยากาศมากกว่า

เพื่อนเยอะ มีความสุข

 

หนนี้ยังรู้สึกคาใจเพราะยังคงย่างมันให้สำเร็จสวยงามดั่งใจไม่ได้

มันไม่มีเบคอนแหละ.เหย แย่เนอะ ปกติก็กินแค่ผักบุ้งกะเบคอน

วันนี้เลยจัดเป็นสามชั้น ก็พอถูไถ.

 

วันนั้นมันมีไก่ย่าง.ราดๆน้ำมะขามอะไรสักอย่าง

รสชาติดีกว่าภาพลักษณ์เท่าที่ตาเห็นแต่ลืมถ่ายรูปมา มัวแต่กิน๕๕๕

 

พรพ.โซโล่หอยแครง เห็นแล้วนึกถึงตอนไปปึกเตียนนะ.

 

ธด.เกิดว้อนกระหายจะกินเหล้าปั่น ปั่นมาหน้าตาปกติเช่นเดิมสีฟ้าๆ.

แต่รสชาตินี่เหมือนปั่นน้ำผลไม้ แระดีดเหล้าใส่มาให้หยดนึง.

 

ปกติไม่กินนะ.เพราะกินไม่เป็นชอบแต่แบบที่ใส่มากะขนม กะไอติม ไรงั้น ฮ่า

อันนี้เลยกินได้. เพราะกินไปไม่รู้รสเหล้าเลย. ๕๕๕

 

 

แอบกลับมาคุยเอ็มกับพรพ.ว่าอยากไปทะเลด้วยกันอีก

แต่คราวนี้ไม่เอาทราเวลลิ่ง ทริปแล้ว ขอแบบ นั่งๆ.กินๆ.นอนๆ. ได้มะ. อิอิ

 

 

 

แต่จะว่าไป

 

เออ. วันนั้นยังไม่ได้กินลอดช่องเลย!

เหยยย ย ลืมคร่ะ แย่จริง.

 

 

 

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

: oct ๑๕. ๒๐๐๙

 

 

 

 

 

 

 

 

วันมะรืนของวันก่อน เพราะวันรุ่งขึ้นนอนทำลายสถิติตื่นนอนตอนบ่ายสาม.

ป่าป๊านึกว่าไม่สบาย. พี่บอกว่าไปซัดมาหลายเหยือกรึเปล่า จะบ้าเหรอ เราไม่กินเหอะนะ

 

แต่คิดว่าจริงๆแล้วน่าจะเป้นเพราะ เมาไขมัน มากกว่า

 

วันนี้รถไฟฟ้าเข้าชิมิล่ะ. อิอิ

ประเดิมก่อนดูหนังด้วยการนั่งรถไฟฟ้าไปนั่งเล่นที่ ม. พรพ.

นั่งรถไฟฟ้าแล้วแอบนึกถึงพี่เป็ด. พี่เป็ดเคยบ่นว่าอยากนั่งรถไฟฟ้า

 

พรพ.ไปส่งงาน หม่ำข้าวที่โรงอาหารม. พรพ.

ออกจากบ้านกันตั้งแต่ ๘ โมง แอบเลทนิโหน่ย.

 

เสร็จแล้วก็มานัดเจอกับ ปยน.ที่สยาม

จำรายละเอียดปลีกย่อยไม่ได้ ยังเมาไขมันอยู่ แฮงคไม่หาย

 

แต่จำได้ว่าจุดประสงค์ของการมาเพราะว่า

พรพ.กระหายจะ’รับทาน ICEMONSTER

 

ไม่เคยกิน.อยากรู้เหมือนกัน ก็จัดไป.

แถบนี้เรียกว่าไม่เคยมาเลยก็ได้บ้านนอกนั่นเอง

เพราะแบบว่าไม่ได้เด็กกวดวิชา ไกล. เลยไม่รู้เหมือนกันว่าจะมาทำไม

แบบว่าเป็นคนชอบเก็บตัว : ๕๕๕

 

 

 

นางแบบกิตติมาศัพท์ หน้าตาชีอิ่มเอมมาก.

 

 

 

ทำไมกล้องฉันมีแต่รูปแก? ๕๕๕

ถูกคนอยากกินคนนั้นแหละไซโคไว้.

เติมการแต่งจินตนาการส่วนตัวของมันเพิ่มเข้าไปอีก ๑๒.๒๕ %

 

 

พรพ.ดูเหมือนจะเก็บกด จัดไปเลยถ้วยใหญ่

มะม่วง กับ สตรอเบอรี่

 

มะม่วงอร่อยดี.

มันหอมๆนะ เข้ากะน้ำแข็งเย็นๆ

 

ปกติกินหวาน.เลยรู้สึกว่าน้ำแข็งมันยังไม่หวานเท่าไหร่

กินกะมะม่วงแล้วมันเลยหวานขึ้น.เข้ากันได้พอดี

 

สตรอเบอรี่ก็ ออเคร.อยู่ แต่ส่วนตัวว่าเปรี้ยวไปนิส.

ถ้าคราวหน้ากินอีกคงกินมะม่วงนี่แหละ ๕๕๕

 

 

 

 

ผู้หญิงกินเงาะ

 

ถ้วยนี้สั่ง กล้วย กะ เงาะ เพราะแชร์กะ ปยน.คนละครึ่ง ขั้นทดลอง

 

กล้วยเค้าจะราดช็อคโรยถั่วมาให้ด้วย.

แต่ก็แบบว่ายังไม่ถูกใจเท่าไหร่ มะม่วงดีกว่า ๕๕๕

 

ถ้าใส่กล้วยอย่างเดียวแล้วไม่ต้องราดท๊อปเพิ่มเลย น่าจะอร่อย

 

 

เงาะก็นั่นแหละ. รสนิยมส่วนบุคคล

แต่รู้สึกว่ามันจืดไปสำหรับน้ำแข็งไส มะม่วงดีที่สุด อิอิ

 

 

พอค้นพบว่ามะม่วงอร่อยก็อยากกินอีก.

แต่แค่นี้ก็เต็มท้องแล้ว ไม่ไหว

ยัง งง อยู่เลยว่ามันกินเข้าไปได้ยังไง เพราะรู้สึกว่าเยอะ !

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แอดซิเดนเล็กน้อย.ก่อนไปดูหนัง ไปถึงสามย่านแล้วล่ะ

แต่ว่าด้วยละไว้ในฐานที่เข้าใจ ไม่เข้าใจเหรอ? งั้นช่างมันเหอะ

ก็เลยยังไม่ได้ลองสเต๊ก

 

เออ มานึกอีกทีแล้วแอบเสียดาย.๕๕๕

 

 

สรุปก็เลยกลับมาสู่จุดเริ่มต้น.

มาตามนัดกะพี่เคน ที่เซ็นทรัลรามอินทรา

 

โรงว่างอย่างไม่ต้องสงสัย. เลือกที่นั่งได้ตามชอบใจตั้งกะแถว A

ชานเมืองก็งี้แหละ น่าอิจฉามั๊ยล่ะ ๕๕๕

 

 

 

 

 

 

 

พี่ :  มีบัตรเดอะวันการ์ดมั๊ยคร้า.

 

นภส. : มีป่ะ

 

พรพ. : มีว่ะ แต่ไม่รู้เอามาป่าว เหมือนจะลืม

 

นภส. : งั้นไม่เป็น—‘

 

พี่ : ตอนนี้มีโปรโมชั่น ซื้อตั๋วหนังหนึ่งใบแถมหนึ่งใบคร่า

 

นภส. : หาค่ะเพื่อน! หาเรยค่ะเมิง! หา! รีบหาให้เจอเดี๋ยวนี้!

 

 

 

 

ตั๋วหนังร้อยยี่ฉิบ. หารฉองเหลือคนละ หกสิบ.

 

อะฮู้ววว ว. เป็นการดูหนังที่ถูกมาก

 

 

 

 

กินเจแล้วนะ เจ (ลาโต้!)

 

 

 

 

 

งี๊ดง๊าดพี่เคนในโรงหนังเสร็จก็มีความสุข.๕๕๕

เอาตามจริงส่วนตัวรู้สึกหนังมันยังสนุกไม่สุดนะ แบบน่าจะได้อีกกว่านี้

 

เล็งไอนี่มานานมากละ. ร้านมันเพิ่งมาเปิด

แต่นับตั้งแต่เพิ่งนั้น นี่ก็สักพักแล้ว ๕๕๕

 

ไปด้อมๆหน้าตู้. คนเยอะในระดับนึง พี่พนักงานวิ่งวุ่นๆมา

 

‘รอสักครู่นะคร้า’

‘คร่า’

‘ขอโทษด้วยคร่า รับอะไรดีเอ่ย’

 

ไอที่อยู่ในตู้มันเย้าอารมณ์ได้มากแค่ไหน บรรยายแทบไม่ถูกเลย.

นึกภาพเจลาโต้ออกใช่มั๊ยว่ามันจะดูหนืดๆ

 

มองอยู่นานรู้สึกว่ามันน่ากินไปหมด.

ละลานมาก สวยจนไม่รู้สึกว่านี่คือขนมหวาน

 

แค่เห็นรัมเรซิ่นสีนวลๆก็รู้สึกกลิ่นรัมก็ลอยขึ้นจมูกมาเลยล่ะ.

ด๊าคช็อคสีดำสนิทก็ดูหนืดเหนียวจนจินตนาการไม่ถูกเลยว่า

เวลาอยู่ในปากแล้วจะละเลียดได้อร่อยลิ้นขนาดไหน

 

 

พี่ก็เห็นเราทำท่าลังเลๆกันก็บอกว่า

 

‘ชิมได้นะคร้า’

 

นภส.ก็เงยหน้า ให้ชิมก็เลือกไม่ถูกหรอกอ่ะ.

เพราะว่าอยากชิมทุกอย่างเรย ๕๕๕

 

Skip เทิร์นให้ พรพ.ไป พรพ.เลยจัดลูกหม่อนมาชิม.

สีจะออกม่วงๆเหมือนพวกเบอรี่นั่นล่ะ.

แต่สวยกว่า เพราะสีจะออกม่วงๆเม็ดมะปรางค์

 

‘ไง’

‘ก็เบอรี่อ่ะ ลูกหม่อนอ่ะ’

 

 

‘ ก็อร่อย ’

 

‘ เอาด๊าคชอคกะรัมคร่า’

 

 

ให้มันชิมไปอย่างงั้น. ไงจุดประสงค์ของเราก็ยังไม่เปลี่ยน

สคูปนึง ๔๙ บาท ก็รู้สึกว่าแพงอยู่สำหรับไอติมน่ะนะ ๕๕๕

แต่ถ้าได้กินแล้วจะลืมราคา

 

ช่วงนั้นเป็นโปรโมชั่นอะไรสักอย่าง. ๒ สคูป ๘๐ บาทล่ะ แฮ่! :D

 

ถือกันอยู่ในมือคนละถ้วย.ด้วยความเข้าใจผิดเล็กน้อยของพี่พนักงาน

เพราะความจริง นภส.ต้องการโซโล่เดี่ยวสองสคูป แต่ดีแระล่ะ แบ่งกันๆ. ๕๕๕

 

 

วินาทีที่จิกช้อนลงไปสัมผัสได้เลยถึงความหนืดที่ดูดช้อนตอนดึงกลับขึ้นมา

หนืดๆเหนียวๆจับเป็นก้อนอยู่ตรงปลายช้อน. ละลายหน่อยๆกำลังเยิ้มๆ ...

 

วินาทีที่เอาเข้าปากแค่นั้นอ่ะ

 

ลืมไอติมทุกชนิดที่เคยกินมาตลอดช่วงอายุ ๑๘ ปีไปเลย

วินาทีนั้นรู้สึกเหมือนกำลังร้องคำว่าสุโก๊ย!อยู่ในใจ

 

มันอร่อย! อร่อยจนไม่รู้จะจำกัดความสิ่งที่อยู่ในปากได้ด้วยคำไหน

ไอศกรีมปกติมันจะออกเบาๆเนื้อเนียนๆอะไรประมาณนี้ใช่มั๊ย.

 

เจลาโต.มันละลายนะ แต่ว่าสัมผัสที่อยู่ในปากมันไม่ใช่แบบนั้นเลย

มันข้น!ข้น!ข้นมาก ด๊าคชอคนี่ขอแนะนำ!

รัมก็อร่อยค่ะ.แต่ว่ากลิ่นกาแฟมันกลบกลิ่นเหล้าหมด ชอบให้มันหอมๆมากกว่า

แต่ละคำที่งับเข้าไปรู้สึกเหมือนได้กินชอคโกแล็ตทั้งคำ

 

มันช็อคมาก!ช็คจนรู้สึกเลยว่ามันหนืดมันเหนียวอยู่ในคอ

มันสุดยอดมากตอนที่ละเลียดไอก้อนหนืดๆกับเพดานปาก.

 

รู้สึกเลยว่า

ณ จุดนั้น ชีวิตฉันไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

 

 

เฮร่อออ. สุดยอด.

 

 

 

ใครมีโอกาสต้องกินเลยนะ! ไอตรงรถไฟฟ้าก็ได้

แต่แถวนั้นยังไม่เคยลองเหมือนกันอ่ะ. อิอิ

 

 

 

 

 

 

ว่าแต่. น้ำหนักขึ้นมากี่โลแล้วล่ะเนี่ย.

ยังไม่ได้ชั่งเลย -..-

 

 

 

 

 

 

 

*จบจ่ะ! ;D

 

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------

 

 

ปล ๑ : ดีจังเลยกินนะเจ.

ปล ๒ : ไม่ได้กินกะเขาหรอก แต่ชอบกินเห็ด. ๕๕๕

ปล ๓ : ถุงผ้าเซทนั้นจะแพงไปไหน

ปล ๔ : ก็ยังอยากไปกินชาบูชิอยู่ดี

ปล ๕ : เจลาโต้อร่อย!

ปล ๖ : หมายถึงไอติม. ไม่ใช่’มอไซค์นะ

ปล ๗ : ‘ตูว่าแระ’ ใช่มั๊ย

ปล ๘ : คิมคีย์จะน่ารักไปไหน!  

ปล ๙ : เพิ่งจะเล็งเห็นความน่ารักก็ตอนนี้ล่ะ

ปล ๑๐ : อ๊า!! คีย์อย่าจิก!

 

ปล ๑๑ : คิดถึงลุงชะมัดเลย ... .